Illusies van Nancy

Icoon

grafisch onderzoek over illusie en dromen

Follow my other blogs

NANAMIND –> VERZAMELING 
Image

 NANAWORK –> EIGEN WERK

Image

Advertenties

Gearchiveerd onder:Art, Artists, EIGEN WERK, Onderzoek/Research

Everybody in action


Andrea’s “prostitution”design


Nancy’s screenprints / zeefdrukken


Joris and his… I dont know what?

Gearchiveerd onder:Artists, EIGEN WERK, Illusion

Mr. Phomer

Tips on Posters

 

Gearchiveerd onder:Artists, Onderzoek/Research

ONEDREAMRUSH

Dream a Little Dream

ONEDREAMRUSH by Matt Pyke and Maxim Zhestkov

Our dreams may last a lot longer, but bringing them to life in 42 seconds was the brief set for the project ONEDREAMRUSH. In partnership with the Beijing Film Studio 42BELOW commissioned 42 world-class directors to capture a celluloid equivalent of their dreams. Here we present the work of creative duo Maxim Zhestkov and Matt Pyke, whose vision is a perfect snapshot of a surreal dreamworld.

.

Gearchiveerd onder:Artists, Dreams, Onderzoek/Research

Federico Fellini

 

Silver Screen Dreams

Federico Fellini at Jeu de Paume

One of the great directors of the late 20th century, Federico Fellini, wowed (and often shocked) audiences with films such as8½ and La Dolce Vita. His craft was borne out of a lifetime of experimentation, from his lively youth spent drawing caricatures to his later interest in dreams and Jungian analysis. Constantly surrounded by images—both inspirational material and his own creations —he was a prolific artist and a magpie-like collector of ideas. These stills from the sets of his best-loved films serve as a taste of his visual world, which is being explored at Paris’ Jeu de Paume gallery next month.

Gearchiveerd onder:Artists, Dreams, Onderzoek/Research

Andy Warhol’s American dream.

Warhols voorliefde voor het Assepoestertheme (American Dream)


Andy Warhol
Before and after
1960-61

Gearchiveerd onder:Art, Artists, Onderzoek/Research

David Lynch

een verzinsel ben je,
een figuur in de droom
van een demiurg: een schim
in zijn theater van schaduw
en illusie

Mulholland Drive: Droom en werkelijkheid

dinsdag 28 september 2010 om 10u17

David Lynch goochelt met verleiding, erotiek en illusies in angstwekkende droombeelden

Het onvoorspelbare verhaal van Mulholland Drive situeert zich in Hollywood. De film opent met een jonge, donkerharige vrouw die in een limousine een pistool op zich gericht krijgt, maar na een plotse aanrijding weet te ontsnappen. Versuft strompelt de vrouw door de verlaten straten van Hollywood Hills om zich daar in een onbekend huis te verbergen. Rita noemt ze zichzelf, al heet ze eigenlijk Camilla. Ze krijgt er het gezelschap van een andere, blonde jonge vrouw – Betty, of is het Diane? – die net op LAX is aangekomen.

Intussen vertelt een man over zijn nachtmerrie in een restaurant en wordt een regisseur gedwongen om een welbepaalde actrice te kiezen. Je moet zelf maar uitmaken waarover dit allemaal gaat. Heeft David Lynch het over de relatie tussen twee vrouwen? Over de malafide praktijken binnen de filmindustrie? Een tragische romance? Of over schuldgevoel, verloren ambities en de oppervlakkige schijn van het sterrendom? De maker van onder meer Eraserhead (1976), Blue Velvet (1986), Wild at Heart (1990), Lost Highway (1997) en Inland Empire (2006) is de laatste om zijn fantasmagorieën te verklaren.

De reclameslogan van Mulholland Drive luidt: ‘A love story in the city of dreams’. In de films van David Lynch draait liefde doorgaans echter niet om het sentiment dat de meeste filmproducties bezingen. De schijnwereld van de filmindustrie krijgt in Mulholland Drive de allures van een onheilspellende erotische thriller, waar niets is wat het lijkt en de wetten van de narratieve logica worden opgegeven.

Een film van David Lynch heeft veel weg van een labyrint. Buiten hun context geplaatste objecten, de versplintering van elk ruimte- en tijdsgevoel, gespleten persoonlijkheden en het verwisselen van identiteiten zetten de kijker op een dwaalspoor.

In Lost Highway bracht de verwisseling van identiteiten verwarring, in Mulholland Drive brengt de omkering ervan een (mogelijke) onthulling. Het sleutelmoment? Het openen van de ‘blauwe doos’. Zie het als volgt: de eerste 110 minuten van de film zijn droom, het laatste half uur is werkelijkheid.

Een week nadat de film in de VS uitkwam, gaf David Lynch tien tips om de betekenis van Mulholland Drive te achterhalen. Op het bonusmateriaal krijgen deze tips een illustratie, plus: de film wordt gedeconstrueerd en het mysterie onthuld. Je kunt je echter afvragen of Maar er voor Lynch’s bizarre nachtmerries wel een sluitende verklaring nodig is. In de uitgebreide extra interviews laten medewerkers van Lynch en enkele collega-regisseurs (onder wie Richard Kelly en Jaco Van Dormael) weten dat de multi-interpretabiliteit van Lynch’s films zijn oeuvre net zo boeiend houdt.

Laat u dus meeslepen door de extreem donkere fotografie van Peter Deming en de al even duistere soundscapes van Lynch’ vaste componist Angelo Badalamenti. De briljante geluidseffecten komen op de Blu-ray buitengewoon tot hun recht. Een tip: na het zien van

Blue Velvet

deed in de Verenigde Staten veel stof deed opwaaien toen deze daar in 1986 uitkwam. De film kan worden gezien als een cultfilm en verdeelt de kijkers vaak in twee kampen: voor velen was deze film een meesterwerk en een ultieme bevestiging van Lynch zijn buitengewoon talent, voor anderen was het een schandalig vertoon van masochisme en verkrachting. De film ontleent zijn naam aan een nummer van Bobby Vinton, dat in de film ook gezongen wordt.

Six Men Getting Sicshortmovie

Truth mirror
The angriest dog in the world.

A dog that is so angry
he cannot move. He
cannot eat. He
cannot sleep. He can barely growl/
Bound so tightly with
tension and anger
, he approaches
the state of
rigor mortis.















Gearchiveerd onder:Artists, Dreams, Onderzoek/Research

illusion-ARTISTS

Haruki Murakami


Dromen en werkelijkheid
Murakami is de enige schrijver die boodschappen doen en eten koken op een niet alledaagse manier kan beschrijven. Als hij al die alledaagsheid weg zou laten, zouden zijn boeken half zo dik zijn, toch zou ik het missen. Hij integreert muziek (jazz en pop) in het geheel van zijn boeken, sterker nog je hoort op de achtergrond wat er speelt. Murakami is volgens mij ook de enige schrijver die met een pennenstreek de werkelijkheid in een andere dimensie brengt, zonder dat dit ongeloofwaardig wordt. Parallelle werelden, mensen die van gene zijde naar hier komen, dromen die werkelijk zijn of lijken, de werkelijkheid die een droom wordt. Murakami zet mensen neer. Mensen.
Murakami fascineert. Soms zijn de door hem neergezette wijsheden platitudes, maar in het ergste geval bieden ze je toch maar weer mooi troost. Net als je denkt: ga ik vanavond eten wat Murakami zijn hoofdpersoon gisteren liet eten of eet ik zijn maaltijd van vandaag, word je van je stutten gegooid en komt zijn hoofdpersoon terecht in een kamer vol skeletten of loopt dwars door muren.

DE PERFECTE ILLUSIES VAN HANS OP DE BEECK

Kunstenaar Hans Op de Beeck is al jaren een van de grote publiekstrekkers op beurzen en biënnales. Zijn handelsmerk: de perfecte illusie scheppen. Zijn inspiratie: de dagelijkse werkelijkheid

Een van de eerste werken waarmee hij doorbreekt is Location 1 (1998). Het is een maquette gebaseerd op een fragment uit het dagelijks leven: een leeg kruispunt met stoplichten, diep in de nacht. Door het ontbreken van bepaalde elementen krijgt het werk een sfeer van desolaatheid met een bevreemdend effect.

“ Location 1 is een van de eerste werken waarbij ik het gevoel had zelf in het werk te stappen en het te ervaren. Ik noem iets zintuiglijk vanaf het moment dat je daar kan verblijven. Je loopt door een nachtelijk kruispunt en je voelt de kilte, de kou en de verlatenheid. Het werk straalt geen koude uit in de letterlijke zin, er zit geen vrieselement onder, maar het geeft wel dat gevoel. Met zintuiglijk bedoel ik dat je via het beeld haast een fysieke ervaring krijgt

Een ander werk dat we te zien krijgen is zijn video “ Determination (4) uit 1998. Het toont een lopend jong gezin met kinderen. Het zich haastende gezin dat nergens komt. Een herkenbaar dagelijks tafereel dat hij isoleert en uitvergroot. Dit zorgt voor een intrigerende sfeer die bevreemdend en tegelijk vertederend is.






steeds terugkerende desolate, tijdloze en onheilspellende beelden. Zijn beeldtaal is universeel en poëtisch. De documentaire volgt de kunstenaar tijdens de uitvoering van “Sea of Tranquility”, zijn magnum opus. Een groots project waarvoor de kunstenaar digitaal een gigantische en hypermoderne luxecruise op schaal ontwierp.

“Op een gegeven moment moet het groots zijn om de illusie van diepte op te roepen. Dan moet het een film zijn die ongelofelijk technisch en complex is. Het is echt horror geweest qua productie en postproductie. Het was moeilijk, er liep veel mis.”

Op de Beecks grote voorbeeld is de onsterfelijke schilder Vermeer, maar van zijn eigen onsterfelijkheid ligt hij niet wakker.
“Ik vind het streven naar onsterfelijkheid ongepast voor een mens. Ik heb de ambitie om nu goed werk te maken en nu te communiceren met een publiek. Wat daarna gebeurt zal me worst wezen.”

 

Regie: Rita Mosselmans

Interview: Chantal Pattyn

[Goudvis: Hans Op de Beeck op 16 oktober om 20.45 op Canvas]

Met medewerking van Roel Arkesteijn (curator), Lena Dubois (verzamelaar), Kurt Geraerts (medewerker studio Hans Op de Beeck), Luc Tuymans (oud-docent), Nicolas de Oliveira
(docent Metropolitan University London), Marie-Pascale Guildemyn (docente Sint-Lukas Brussel), Jan willem Schrofer(oud-directeur Rijksacademie Amsterdam), Nicky Oxley (docent Metropolitan University London), Mario Cristiano (Galleria Continua San Gimignano).

 BRON: cobra.be


Gearchiveerd onder:Art, Artists, Onderzoek/Research

Eigen Werk

Heart of a girl who appears to be a graphic designer