Illusies van Nancy

Icoon

grafisch onderzoek over illusie en dromen

Façade

 

Een verzameling van illustraties die voortvloeien uit de dingen die ze kinderen wijsmaken. Het uitgangspunt is een typisch Vlaams dorp, heel mooi en sympathiek. Maar er broeit onderhuids veel meer dan er op de oppervlakte “schijnt” te gebeuren.
Het is een combinatie van algemeen bekende en persoonlijke verzinsels. Een mix van humor, nostalgie en ons bizar Vlaanderen. Voordat illusies doorbroken kunnen worden, moet er eerst worden gezocht naar de oorsprong en betekenis van de illusie. Een blik achter de façade.

Opmerkelijk is de sfeer. De verzinsels zijn tijdloos, maar er wordt toch meer nadruk gelegd op een stukje verleden. Een geschiedenis die zich afspeelt tijdens de jaren ‘90 in Linkhout, een landelijk dorp gelegen in West-Limburg.

De interpretaties zijn door het hart van een volwassene maar met de ogen van een kind.

Een tribuut aan een familie, een denkbeeld en een geloof.

 
Advertenties

Gearchiveerd onder:EIGEN WERK, Illusion

Follow my other blogs

NANAMIND –> VERZAMELING 
Image

 NANAWORK –> EIGEN WERK

Image

Gearchiveerd onder:Art, Artists, EIGEN WERK, Onderzoek/Research

Save the drama

Gearchiveerd onder:EIGEN WERK

Illusie van eeuwige jeugd

 

Fotos van Nancy Reijnders

Gearchiveerd onder:EIGEN WERK, Illusion

Everybody in action


Andrea’s “prostitution”design


Nancy’s screenprints / zeefdrukken


Joris and his… I dont know what?

Gearchiveerd onder:Artists, EIGEN WERK, Illusion

Experimentele typo

Gearchiveerd onder:EIGEN WERK

De muur moet weg, maar de muur is van mij.

Dit deel van mijn illusie gaat over mijn dorp waar ik 19 jaar gewoond heb.
Een typisch Vlaams dorpje, heel mooi, heel sympathiek.
Ik heb veel tijd doorgebracht op de boerderij die nu van mijn nonkel en tante is maar vroeger van mij grootouders was.
Maar zoals vaak bij die dingen broeit er vaak onderling veel meer dan er op de oppervlakte “schijnt” te gebeuren.
Dit is voor mij een enorme fascinatie, omdat ik er ook zelf ook in zit.

De illusie van bescherming en onschuld.
Ik wil benadrukken dat ik niet probeer weer te geven hoe negatief dat allemaal wel niet zou moeten zijn.
In tegendeel, het heeft iedereen gevormd, voor mij zelfs op een humoristische manier.
Ik ga hier door op mijn vorig departement van illusie: Illusies van de kindertijd.
Het is zo dubbel. Op bepaalde vlakken ben je de meest volwassen persoon, doordat je al vroeg moest
omgaan met normen en waarden (zoals het katholieke geloof dat toch stil heerst in mijn dorp dat voorschrijft).
Maar anderzijds ben je de meest bekrompen persoon. Wat kan lijden tot humoristische situaties. Maar natuurlijk
soms ook moeilijk is omdat je niet meer weet in wat je nu net gelooft. (religie of levenswijze)
Er zijn veel situaties waar anderen vrij kalm en normaal mee omgaan, waar ik dan anders op reageer.
Of omgekeerd, dat ik kalm ben en anderen in paniek.

Ik noem het “de muur” naar aanleiding van het album en de film van Pink Floyd: “The Wall”.
(Deze muziek hoorde ik jaren lang, dankzij mijn vader)

Uiteindelijk gaat het dus over de illusies die je tegenkomt en doorbreekt tijdens je kinderjaren.
Ik heb het verpersoonlijkt. En proberen weergeven waar mijn illusies zich afspeelden. (afspelen?)
Illusies doorbreken is positief en negatief. Je wint en je verliest.
Daarom dat ik alles wat ik maak geen negatieve indruk wil geven. Door middel van felle kleuren, lichte maar soms ook donkere kleuren
probeer ik monotone ruimtes te doorbreken. Net zoals mijn illusies op die plaats doorbroken werden.
In mijn fotoreeks is er constant een paraplu en knuffelbeer aanwezig.
Dit waren mijn spullen toen ik kind was.
De paraplu staat symbool voor bescherming en de knuffelbeer voor onschuld.

 

 

Een snapshot in het familiealbum.
Uiteindelijk was het maar een baksteen in de muur

 

Gearchiveerd onder:EIGEN WERK, Illusion

zeefdruk/ screen print

Gearchiveerd onder:EIGEN WERK, Illusion

Procesfolio

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Gearchiveerd onder:EIGEN WERK

There is no such thing as reality, only perception.

 

Nancy Reijnders

Gearchiveerd onder:EIGEN WERK, Illusion

Mr. Phomer

Tips on Posters

 

Gearchiveerd onder:Artists, Onderzoek/Research

And then there was one.

 

Kinderportretten
Eind van mijn grote verhalen

Gearchiveerd onder:EIGEN WERK, Illusion

Everything is going to be OK

Jen Renninger

Douglas Wilson
www.onpaperwings.com


Parker Fitzgerald

Gearchiveerd onder:Dreams, Onderzoek/Research

Ilusiones en Barcelona

Marvin Markman

Waking Life volgt de dromen van een man, en zijn pogingen om het verschil tussen het echte leven en de droomwereld te ontdekken. Terwijl hij probeert wakker te worden ontmoet hij veel verschillende personen.

A man shuffles through a dream meeting various people and discussing the meanings and purposes of the universe.

 

Paul Signac Dreams of the Future III

1983 Painting, Oli sobre tela, 190,7 x 130,2 x 6 cm (amb marc) Col·lecció MACBA. Consorci Museu d’Art Contemporani de Barcelona

Allan McCollum

216 Plaster Surrogates

Nigel Peake

David Méndez Alonso

Waking life – Richard Linklater

Waking Life volgt de dromen van een man, en zijn pogingen om het verschil tussen het echte leven en de droomwereld te ontdekken. Terwijl hij probeert wakker te worden ontmoet hij veel verschillende personen.

Topography of a voice

Imogen Stidworthy, 2008-2009. © Imogen Stidworthy, 2011-2012.

iamnotwhatitlookslike.com

Passion = violence

Converse Asia

Qualities needed

Corriette Schoenaerts

Typography sketchbooks

‘where they met’

an ongoing dialogue Yamamoto Masao & ARPAÏS du bois

Gearchiveerd onder:Illusion, Onderzoek/Research

ONEDREAMRUSH

Dream a Little Dream

ONEDREAMRUSH by Matt Pyke and Maxim Zhestkov

Our dreams may last a lot longer, but bringing them to life in 42 seconds was the brief set for the project ONEDREAMRUSH. In partnership with the Beijing Film Studio 42BELOW commissioned 42 world-class directors to capture a celluloid equivalent of their dreams. Here we present the work of creative duo Maxim Zhestkov and Matt Pyke, whose vision is a perfect snapshot of a surreal dreamworld.

.

Gearchiveerd onder:Artists, Dreams, Onderzoek/Research

Eigen werk

 

 

Droom
Ik stond in een spiegelpaleis, alleen. Als klein kind. Ik was op zoek naar een spiegel waar ik er normaal uitzag.
techniek: foto plooien en zo gezichtstrekken veranderen.

                     

business cards/ naamkaartjes

Zelfportret 25/02/’12

Realiteit en eerste indruk.

Ik ben vertrokken vanuit mijn eerste indruk. Eerst puur vormelijk. Daarna ben ik gaan observeren en documenteren, mijn gedachte de vrije loop laten gaan.
Bijna een eigen verhaal er rond gemaakt. Eigen waarheden.
Realiteit is een illusie want: “Er zijn evenveel waarheden als er mensen zijn”

Illusie van tijd.

Hier heb ik door telkens op te schrijven wat ik hoorde tijd proberen documenteren tijdens een namiddag met vrienden. De uitspraak “Time flies when you’re having fun”. De personen zelf wisten niet dat ik het gesprek aan het opschrijven was, ze dachten dat ik gewoon wat aan het tekenen was. Op het einde van het gesprek heb ik hen geconfronteerd met het gesprek. Ze waren verrast, ze waren al zoveel vergeten wat er gezegd was en ze verschoten ook dat het gesprek zo lang had geduurd en dat er zoveel onderwerpen in zaten. Tot zover mijn kort onderzoek naar tijd.
Tijd is relatief, dus kan ook een illusie zijn.

fase 1 logo

Deze afbeelding maakte ik aan het strand van Ipanema in Rio met een Diana. Het gebeurde me vaak  dat ik recht in de zon keek, perongeluk. Als reactie daarop sloot ik snel mijn ogen, maar dan bleef de afbeelding nasudderen.. Op mijn netvlies gebrand. Maar de afbeelding was anders, kleurijker, feller.
Als ik droom droom ik vaak wat er gebeurd is die dag. De droom die ik die nacht had was precies wat er gebeurde, maar dan in fellere kleuren. Ik denk dat dit een soort van verwerking was voor mezelf. Ik kan het niet precies plaatsen. Maar het voelde wel anders

Illustratie door Nancy Reijnders

Ogen toe

Illustrated dreams by Nancy Reijnders

Workspace

Illustrated dreams by Nancy Reijnders

Gearchiveerd onder:EIGEN WERK

Illusions in theatre.

Pilobolus Dance Theatre “Shadowland”

Marcuz Raatz

Gearchiveerd onder:Art, Illusion, Onderzoek/Research

Einde van mijn grote verhalen.

Naar aanleiding van een artikel in de Humo, en een lezing van Paul Verhaeghe ben ik gaan nadenken over mijn principes. Over wat ik allemaal heb geloofd wat ik nu geloof, en wat ik tracht te geloven. Ik heb sinds kort het gevoel dat ik een enorme illusie kwijt ben. Ik ben daar niet noodzakelijk blij mee. Het is vreemd om niet meer te geloven in bepaalde dingen.

Homo mechanicus

Product van een overgeïndustrialiseere, geabstraheerde, bureaucratisch georganiseerde, volledig gecentraliseerde Westerse samenleving. Zijn leven mag dan wel comfortabel zijn, het is saai en nefast! Hij wil van het leven genieten, maar wat hij daaronder verstaat, heeft weinig te maken met de liefde voor het leven.

Om te beseffen dat je hoogst waarschijnlijk bij die Homo Mechanicus hoort is een schok. Je gaat bij alles wat je doet beseffen dat dat een resultaat is van de samenleving waar je in leeft. Dan ga je twijfelen over hoe je je voelt, hoe je reageert, maar vooral wat je wilt!

Hij klampt zich vast aan kleinburgerlijke normen en waarden en sluit zich af in zijn middenklasse huis met zwembad in de tuin, mooie auto op de oprit en met hagen en afschuttingen omringd zodat de buren hem vooral niet zouden kunnen “storen”. De necrofiele drijfveren krijgen de bovenhand. Orde en rust zijn voor hem afgoden. Al wat die rust bedreigd word aangevoeld als een satanische aanval op de hoogste waarden = de ander, vernieuwing,… . De Homo Mechanicus is in wezen gericht op het verleden en, en niet op de toekomst. De ver-rechtsing- van de wereld met een sterk pleidooi voor oude normen en waarden is hier een sterk voorbeeld van.

Hij houd van beheersen, maar door dat beheersen doodt hj het leven. Hij is doodsbang voor het leven om dat dit van nature onordelijk, chatisch en onvoorspelbaar is. Om greep te krijgen op het leven zou hij het leven moeten veranderen in de dood. De dood is immers de enige zekerheid die het leven kan bieden…

Vroeger werden mensen opgevoed met veel sterkere normen en waarden. Toen waren er ook nog instituten zoals de kerk, was er ideologie. Beide leren je leven met tekorten, met het feit dat alles nu eenmaal niet perfect is. Dat je het paradijs misschien wel kunt bereiken, ooit, maar niet nu. Ze zorgen ook voor een zekerheid, een geloof onder de mensen. De neo-liberale samenleving waar we nu in leven schept de illusie dat alles bereikbaar is en elk verlangen invulbaar. Je moet er niet eens je best voor doen, het is gewoon een kwestie van apkken of kopen. Dit is natuurlijk niet voor iedereen zo. Hierdoor ontstaat een hele groep mensen die op de dool zijn. Mede door de sociale druk en de “trend” dat alles tijdelijk is en dat je vooruit moet, in relaties, op professioneel vlak. Mensen zijn verbaasd als je na 3 jaar nog bij het zelfde bedrijf werkt of dat je na 6 maand nog altijd een relatie hebt. Vroeger waren die dingen vanzelfsprekender. Een huwelijk was voor het leven en had waarde,  en vele mensen bleven ook bij hun job.

Deze verandering in het leven en deze opjaag cultuur zorgt ervoor dat veel mensen op de dool zijn en naar de psychiater gaan op zoek naar houvast. In de hoop dat de psychiater voor hun de knopen gaat doorhakken.

Een belangerijk punt is ook dat de mensen tegenwoordig niet meer leren silstaan bij wat ze doen en altijd maar haasten en haasten. Vroeger namen de mensen meer de tijd om stil te staan bij hun leven en dan de volgende stap te zetten.

Op veel punten is de samenleving nu ongetwijfeld beter als vroeger, en niemand wil terug. Maar dat mag ons niet beletten ook die ziekmakende factoren te zien.

West Europa is één van de veiligste gebieden ter wereld, en toch is er nog nooit zoveel sociale angst geweest, dat wil zeggen: angst voor de ander. De reden ligt in de verbrokkeling van de sociale netwerken en daar heeft vooral de dictatuur ban de neoliberale samenleving voor gezorgd.

Er ontstaat een steeds groter wordende groep mensen die vaak van op heel jonge leeftijd al niet meer kunnen of durven meespelen. Ze beginne afstand te houden omdat ze bang zijn, raken in een hoekje terrecht en komen daar niet meer uit. De afgelopen jaren hebben we daardoor een verschuiving gezien van faalangst naar sociale angst, en naar een al te ruime invulling van het begrip autisme.

Mijn voornaamste vraagstelling is hoe ik ga omgaan met deze wetenschap. Want dat is niet zo evident.
Klik op de onderstaande link om het artikel van in de Humo te lezen.
Ook interessant om te bekijken is de tentoonstelling in het Dr Guislain “Te gek”. Waarin duidelijk is dat kinderen van vandaag leven in de illusie van hun ouders. En dat kinderen het slachtoffer zijn van deze snelle samenleving.
        

Gearchiveerd onder:EIGEN WERK, Illusion, Onderzoek/Research

Dreams

Voorstel tentoonstelling ERROR/ILLUSIE

 

 

Patrick Hughes- Round the Block

  • oil on board

ith)

Sleeping Beauties: expo Gaasbeek

Liever dan de zon en de maan,

Wil ik verder gaan,
Verder dan ik ooit had kunnen dromen,
Enkel in mijn gedachten,
Verken ik verre horizonten,
Sneller dan het licht, ontmoet ik sterrenstof,
Goudgeel zoals de hoogzomerzon,
Versluierd in het diepste nachtblauw .
IJzige stilte, gesmolten parels,
IJl is mijn hoofd,
Nevels zoals een regenboog,
Engelen aan mijn zij,
Tijd is niet langer mijn.

Jaydee-Plastic Dreams


Inception-Christopher Nolan      Sinds deze film is het onderwerp lucide dromen terug opgedoken en populair

Lucid Dreams-Discovery Channel

 


Salvador Dali – Lucid dromen


Onderzoeksboek

Requiem for a Dream” – Darren Aronofsky
Drug addictions, dreams, a carnivorous refrigerator, and the realities in between.

In Dreams” – Roy Orbisons (Blue Velvet, David Lynch)

“I dream. Sometimes I think that’s the only right thing to do.”
– Harukai Murakami, Sputnik Sweetheart

In my Nancy dreams i always have an animal perception!
Illustration by ma-chr.com

Flying Dreams
Illustration by ma-chr.com

Question: “Do animals dream?”
Illustration by ma-chr.com

ES VS ÜBERICH – Freud
Illustration by Julien Pacaud

Flying Dreams
Illustration by Julien Pacaud

Dream The World Awake
Walter Van Beirendonck


Research, mindmap

Gearchiveerd onder:Dreams, Illusion, Onderzoek/Research

Pretty Ugly

For hundreds of years new artistic styles have been established through aesthetic upheaval—as the initial repugnance for now seminal works by those such as Picasso or Stravinsky demonstrate. But while art was allowed to be ugly, design had to function. Trends in graphic design and visual communication were, until very recently, all variations on what was generally considered to be appealing. It is only in the last few years that those working in applied creative disciplines started to rebel

Beauty is in the eye of the beholder. The painting The Young Ladies of Avignon by Picasso was initially scorned but is now considered to be seminal to the development of both cubism and modern art. The dissonance and complex rhythm structures of Stravinsky’s ballet music The Rite of Spring caused a scandal when it premiered, but the composition now ranks among the most important musical works of the twentieth century.

 

While art was allowed to be ugly, design had to function. Although for hundreds of years new artistic styles were established through aesthetic upheaval, new trends in graphic design and visual communication were, until recently, variations on what was generally considered to be appealing. But in the last few years, those working in these creative disciplines started to rebel. Dada-esque graphics or unreadable typography began to be used as a way to claim a unique style advantage.

Image

Gearchiveerd onder:Uncategorized

Eigen Werk

Heart of a girl who appears to be a graphic designer